Tarihlerle Beyoğlu

1700, Cadde (İstiklal Caddesi'nin ilk şekli) dediğimiz Tünel ile Galatasaray arasında uzanan dar, toprak bir yoldur. Bir tarafında Tepebaşı mezarlıkları diğer tarafındaysa, yabancı elçiliklerin semti olan İncirbostanı bulunuyor.

1780 , Taksim'i hiç de tekin bir yer değil; bir çeşit kanunsuzlar yurdu ya da kırık dökük evleri, serserileri, fahişeleri ile bir sefalet ve sefahat "ghetto" su.

Fuhuş Beyoğlu'na Taksim'den yayılıyor, genelevler o yörede çalışıyor, "dünyanın en eski" mesleğini sürdürenler oranın çamurlu sokaklarında geziniyorlar. 18. yüzyılın Taksim'i bir sonraki Galata'nın müsveddesi gibidir.

15 Haziran 1826 , Batılılaşma hareketinin başlangıcı. Sultan II. Mahmut, Osmanlı İmparatorluğu'nda, askeri gücün, siyasi güce boyun eğmesini sağladı.

2 Ağustos 1831 , Çıkan yangında Galata'nın bir bölümü ve Galata Kulesi yandı.

1836 , Azapkapı-Unkapanı arasında ilk köprü yapıldı ve parasız olarak geçişe açıldı

1834 - 1836, Kolera ve veba salgını bölgeyi kasıp kavurur

1838 , 'Enderun Mektebi' niteliğini yitiren Galata Sarayı, 'Mekteb'i Tıbbiye-yi Adliye-i

1839, İlk opera ve tiyatro binasının kuruluşu. Bu tartışmalı bir konu. Galatasaray'da Giustiniani adında bir Venedikli tarafından yaptırıldığı ileri sürülüyor.

1842 , İlk opera'nın oynandığı yıl olarak gösterilmektedir. Gaetano Donizetti'nin, 'Belisario' adlı yapıtının oynandığı, 1844 yılında da 'Lucrezia Borgia'nın oynandığı söylenmektedir.

1841-1842 , Pera'da kurulan ikinci tiyatro binası 'Bosko Tiyatrosu'dur. İtalyan bir cambaz olan Bosco, tiyatrosunu mevsim sonunda Suriye Katoliği, Osmanlı Uyruklu Mihail Naum'a satmıştır. Naum'un Tiyatrosu'nun seyircileri arasında halk arasına karışmaktan çok hoşlanan Sultan Abdülaziz'de vardır. Sultan Abdülmecid Opera Naum'un en önemli izleyicilerindendir.

1845 , Haliç'in üzerine ikinci köprü olarak ilk Karaköy Köprüsü yapıldı.

1846 , Esir ticareti yasaklandı. Özellikle Kafkasya'dan, deniz yolu ile Galata Limanı'na getirilen beyaz esirelerin, uluorta satılmaları engellendi.

1850, Gustave Flaubert'in Galata'yı anlattığı notlarında Galata sokakları yaşayış, hareket, davranış, insanlar ve insanların kılıkları bakımından birbirinden çok değişik görüntülerle dolu. Işıklar sönük, yollar pis. arka avlulara bakan pencerelerden kulakları tırmalayan keman ve gitar sesleri geliyor. Pencerelerde ve kapı eşiklerinde, avrupalılar gibi giyinmiş, saç biçimleri eski Yunanlılar4ınkine benzeyen kirli suratlı fahişeler boy gösteriyor.

1854 , Beyoğlu için önemli bir dönüm noktası. 27 Mart günü İngiltere ve Fransa, OSmanlı İmparatorluğu'nun yanı sıra, Rusya'ya savaş ilan etmişlerdir. 5 Mayıs günü, Yunanistan'ın bu savaşı fırsat bilerek Osmanlı İmparatorluğu'na karşı eyleme geçmesini engellemek amacı ile, Pire ve Atina, Fransız birlikleri tarafından işgal edilmiş; 14 Eylül günü de, Osmanlı İmparatorluğu, İngiltere ve Fransa, birlikte Kırım'a asker çıkartmışlardır. Kırım Savaşı sırasında, müttefik ordularını siyasi, askeri ve lojistik yönden yöneten kişilerin İsktanbul'da bulunanları için Beyoğlu merkez olmuştur.

1854 , Şehremaneti (Belediye) kuruldu. 14 Belediye Dairesi'ne bölüneceği, Pera ve Galata ile ilgili işleri görecek olan 6. Daire'nin örnek olarak ilk önce kurulacağı açıklanıp; arkadan 'Altıncı Daire'i Belediye' kuruldu.

1856 , Adına Cadde-i Kebir denilen bugün İstiklal caddesi dediğimiz cadde tüm İstanbul'da ışıklandırılan ilk cadde olmuştur. Aynı yıl, cadde gibi; Naum Tiyatrosu'nun da, Dolmabahçe Sarayı'nın gazhanesi tarafından, havagazı ile ışıklandırılmasına, Sultan Abdülmecid tarafından izin verildiği ileri sürülmektedir.

1856-1858 ,İlk yasal genelevler açıldı.

1860 , Cadde-i Kebire, kaldırım döşendi. Aynı yıl Galata'nın tarihi surları yıktırılmağa başlandı.

1861 , Beyoğlu'nda 'Şark Tiyatrosu diye Ermeni sanatçıların oynadığı yeni bir tiyatro açıldı.

1863, Eskiyen birinci köprü yerine, Galata'yı Eminönü'ne bağlayan ikinci köprü yapıldı.

1864 , Galata surlarının yıkımı bitti.

1 Eylül 1868 , Galatasaray Lisesi, bugünkü anlamıyla açılır. Okulun adı; 'Galata Sarayı Mekteb-i Sultanisi'dir. Türkçe ve Fransızca işlenen derslerin yanısıra, Latince ve Yunanca'da öğretiliyordu.

3 Eylül 1869 , Azapkapı, Galata, Tophane, Beşiktaş arasında ilk tramvaylar işlemeğe başladı. Atlı olan bu ilk tramvaylar, 1914 yılında elektrikli hale getirildi.

17 Ocak 1875 , 'The Metropolitan Railway of Costantinople From Galata to Pera' adı ile çalışan ve deneme amacıyla yalnızca hayvan taşımakta kullanılan Tünel'de kaza olmadığı görülünce, insanda taşınmaya başlandı.

1884 , Pera Palas Hotel' i açıldı.

1894, İstanbul'da büyük bir deprem oldu. Galata ve Pera'da da pek çok kişi çöküntülerin altında kalarak, yaşamını yitirdi.

1895 yılında Galata rıhtımının yapımı bitti ve gemiler rıhtıma yanaşmağa başladı. Böylece gemilerle gelen malların, kıyıya, kayıklarla taşınması son buldu.

1 Ekim 1914 , Pera'nın Beyoğlu olma yolunda attığı ilk adımın tarihidir.

6 Eylül 1955 , 7 Eylül'e bağlayan gece İstanbul'da, özellikle Beyoğlu'nda inanılması zor olaylar oldu. '6/7 Eylül Olayları', Selanik'de Gazi Mustafa Kemal Paşa'nın doğduğu eve bomba atılması üzerine Taksim'de yapılan gösterilerle başladı. Özellikle Rumlara ait dükkan ve mağazalar tahrip edildi. Sıkıyönetim ilan edildi. Beyoğlu karanlığa gömüldü. Işıksız sokaklar, harap edilmiş evler, yağmalanmış dükkanlarla tam bir savaş sonrası kent görünümüne bürünmüştü.

1960'lı yılların başında Beyoğlu artık Pera'dan çok farklı bir kişiliğe bürünmüştü.